"ΚΟΥΛΟΥΡΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" ένα σνακ για μικρούς και μεγάλους.


«Κουλούρι είναι ένα έδεσμα από ψωμί και σουσάμι, με σχήμα τροχού, δηλαδή ένα σχήμα κύκλου που σχηματίζεται από ένα κυλινδρικό κομμάτι ψωμιού…»
Ένα κολατσιό γεμάτο νοστιμιά και  θρεπτικές ουσίες που μας εξασφαλίζει όλη την ενέργεια που χρειαζόμαστε καθημερινά. 

Για την παρασκευή 20 τεμαχίων χρειαζόμαστε:
1 κιλό αλεύρι για τσουρέκια
3 κοφτές κουτ.σούπας ζάχαρη
2 κοφτές κουτ.σούπας αλάτι
2 φακελάκια μαγιά ξηρή
1/2 φλιτζ.σπορέλαιο (+επιπλέον για τα ταψιά)
2 κουτ.σούπας ταχίνι
1/2 κιλό νερό χλιαρό 
1/2 κιλό νερό βρύσης
1 κουτ.σούπας μέλι
300-400 γρ.σουσάμι


-Ρίχνουμε στον κάδο του μίξερ το αλεύρι, τη ζάχαρη, το αλάτι, τη μαγιά, το λάδι και το ταχίνι.
– Προσθέτουμε το χλιαρό νερό και ζυμώνουμε με τον γάντζο για περίπου 15 λεπτά.
– Όταν έχουμε μία σφιχτή ζύμη σταματάμε το ζύμωμα.
– Χωρίζουμε τη ζύμη σε 20 ίσα μέρη.
– Βάζουμε σε ένα μπολ το νερό βρύσης και διαλύουμε σε αυτό το μέλι.
– Βάζουμε σε ένα άλλο μπολ το σουσάμι.
– Λαδώνουμε 2-3 μεγάλα ταψιά ή λαμαρίνες.
– Πλάθουμε κάθε μέρος ζύμης σε ένα λεπτό κορδόνι, μήκους περίπου 20 εκατοστά και ενώνουμε της άκρες κάθε κορδονιού, σχηματίζοντας ένα κουλούρι.
– Βουτάμε το κουλούρι πρώτα στο μπολ με το μέλι και μετά στο σουσάμι, το ακουμπάμε στο ταψί ή τη λαμαρίνα. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία μέχρι να τελειώσουν όλα τα μέρη ζύμης, 
– Φροντίζουμε να υπάρχει μια σχετική απόσταση ανάμεσα στα κουλούρια και τα αφήνουμε να φουσκώσουν για μισή ώρα.
–  Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς στον αέρα και βάζουμε ταυτόχρονα όλα τα ταψιά ή τις λαμαρίνες στον φούρνο.
–  Ψήνουμε τα κουλούρια για 20 λεπτά.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αφού κρυώσουν τελείως τα κουλούρια μπορούμε να τα καταψύξουμε, διατηρούνται αναλλοίωτα. Απλώς τα βγάζουμε από την κατάψυξη 1 ώρα πριν τα φάμε.

(πηγή : Ζαχαρη & Αλεύρι)

ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΜΗΝΑ


Ο Οκτώβριος ή Οκτώβρης, ή Οχτώβρης, η Τρυγομηνάς (νησιώτικα Αιγαίου και ποντιακά) είναι ο δέκατος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Επειδή το πιο σημαντικό δώρο του Οκτωβρίου στους γεωργούς είναι οι πολλές βροχές του, γι’ αυτό σε πολλά μέρη ονομάζεται «Βροχάρης», αλλά και μήνας της σποράς, εξ ου και τα ονόματα «Σποριάτης», «Σποριάς» και «Σπαρτός».  
Μήνας ακόμη του ροδίου, αχλαδιού  μήλου, κάστανου, κυδωνιού καθώς ξεκίνημα για τα φρούτα του δάσους, ακτινιδίου, μανταρινιού, πορτοκαλίου ενώ μας αποχαιρετούν τα σταφύλια (επιτραπέζια) και αβοκάντο.
Είναι ακόμη η εποχή του σπανακιού  λάχανου, πράσου, ραπανακίου, σαλατών, σέλινου, κουνουπιδιού  μπρόκολου, παντζαριού.  
Τελευταίος μήνας που επιτρέπεται η αλιεία για τα μύδια, καθώς στη διάρκεια του χειμώνα αναπαράγονται, ξεκινάει επίσης και η αλιεία της ανεμότρατας, συνεχίζουν τα γρι-γρι και αραιώνουν τα παραγάδια και τα διχτυάρικα, και έτσι τα ψάρια και θαλασσινά του μήνα αυτού είναι τα καλαμάρια, αθερίνες, βραστόψαρα, γαλέοι, γαρίδες, γαύροι, γλώσσες, γοφάρια, καραβίδες, κουτσομούρες, λυθρίνια, μαρίδες, μπακαλιάροι, μπαρμπούνια, ξιφίες, παλαμίδες, πεσκαδρίτσες, σαρδέλες, σαφρίδια, σκορπίνες, συναγρίδες, σφυρίδες τόνοι, φαγκρί, χταπόδια, χριστόψαρα. (πηγή Γαστρονόμος)